Je hebt het leven waar je ooit van droomde. Het succes. Het bedrijf. Het leven. De liefde. Huisje boompje beestje. De dingen waar je als klein meisje alleen maar stiekem op hoopte.
Mensen vertellen je hoe dankbaar je mag zijn. Ze zijn jaloers op wat zichtbaar is aan de buitenkant. Ze vertellen je hoe goed je hebt voor elkaar hebt. De krachtige, sterke, succesvolle vrouw.
En dat héb je ook.
Maar het onrustige gevoel dat niet weg gaat door wat extra rust of succes in je business is niet te negeren. Is dit het dan? durf je jezelf bijna niet te vragen, maar is diep van binnen de vraag die elke dag met je meereist.
Want je voelt het. Diep van binnen weet je het. Allang.
Er zit zoveel meer in je. Zoveel meer dat je wilt ervaren, creëren, voelen en leven. Zoveel meer dan het succes dat je tot nu toe al hebt gecreërd.
Dus iedereen kan zeggen dat je gewoon dankbaar moet zijn.. jouw honger wordt niet gestild met een extra rondje van je mental-health-walk.
En je wilt het. Je neemt gewoon geen genoegen, daarom blijft het knagen.
De werkdagen die in alle rust starten, lopend naar school om je kinderen weg te brengen. De cappuchino als het huis daarna stil is. De rustige start van je dag terwijl je uitkijkt naar het werk met de leukste klanten. De inhoud van je werk waar je elke dag weer verliefd op wordt. De thriving business waarvan je voelt dat je met je volledige potentie en volwassen bewustzijn ‘m draait. De mama-dagen waarop je volledig aanwezig kan zijn, genietend van de rijkdom van lachende kinderen, waarbij je zo in het moment bent dat je je tefefoon en mail vergeet. De relatie die niet alleen goed is, maar levendig. Diep. Intiem.
Je wilt het.
Je weet dat het mogelijk is voor je.
En toch blijf je op bepaalde plekken hangen in een versie van jezelf die je allang ontgroeid bent.
.. de vrouw die het ”goed” doet, maar de rauwe eerlijkheid mist.
.. die de verantwoordelijkheid draagt.
.. die harder gaat werken als het even niet stroomt.
.. die haar waarheid nét een beetje verzacht.
.. die op mama-dagen te vaak haar telefoon checkt.
.. die blijft presteren, overdenken en analyseren.
.. die rekening houdt in plaats van leidt.
Je bent haar niet meer. Maar ze neemt het over. En dát is wat knaagt.
En daardoor raakte je onderweg ergens kwijt waarvoor je ooit begon.
Je hart.
Je waarheid.
Je vuur.
De beweging van iets groters.
En ik vertel je niks nieuws.
En je weet dit allemaal. Je weet dit allemaal ALLANG. Als er iemand inzicht heeft in wat er innerlijk bij je gebeurt, ben jij het.
Je kent de patronen. Je nachtkastje ligt vol met mindset boeken. Je hebt de innerlijke reizen gemaakt. Je hebt je moeder al zo vaak voorbij horen komen in het zoveelste gesprek over blokkades. Je romantische relatie(s) zijn al jaren een spiegel voor je.
Aan inzicht in je patronen geen gebrek. En dat is precies je blokkade.
Je wéét het allemaal zo goed. Je snapt héus hoe het werkt. I mean, je bent intelligent toch.. hard gewerkt om te bewijzen dat je HBO of UNI wel kon halen 😉. Maar wéten betekent niks.
Dit is je identity-cage.
Dit is de identiteit die je ooit hielp tot hier te komen. En zij houdt je gevangen om tot die expansie te komen die je voelt dat mogelijk is.
Dus nee..
.. je hebt niet nóg een strategie nodig om meer uit jezelf of je business te halen.
.. niet nóg een therapiesessie waarin je opnieuw ontdekt waarom jezelf loopt te bewijzen wanneer je wordt geraakt in onzekerheid.
.. en je hoeft al helemeaal neit een betere, geheelde of meer gedisciplineerde versie van jezelf te worden, door hoeveel meditaties of mental-health walks ook..
Daarom frustreert het. Er is hier niet veel meer te halen. Want je bent hier niet om je potentieel te blijven begrijpen. Om in strategieën te blijven wroeten waar je de weerstand in je borst moet negeren. Om te settelen voor andermans waarheid om maar niet teveel te zijn. Om geforceerd dankbaar te zijn omdat je weet dat je veel hebt, maar de levensenergie stagneert.
Om zó trouw te worden aan jezelf en je diepste weten, dat je niet langer hoeft te onderhandelen met angst.
Dat je je waarheid uitspreekt, stevig geankerd in jezelf, ook als iemand anders daar iets van vindt.
Dat je werk, relatie, agenda, geld en leven weerspiegelen wie je inmiddels geworden bent.
Dat je niet meer hoeft te trekken, bewijzen of jezelf in allerlei bochten te wringen om het leven te creëren waar je zo naar verlangt.
Je wilt vanuit een dieper weten leiden, zonder steeds externe bevestiging nodig te hebben.
Je wilt jezelf niet meer inhouden. Niet in je werk. Niet in je liefde. Niet in je verlangen. Niet in je leven.
Je wilt dat de wereld beweegt wanneer jij eindelijk doet wat ten diepste klopt.
Daarom frustreert het. Er is hier niet veel meer te halen. Want je bent hier niet om je potentieel te blijven begrijpen. Om in strategieën te blijven wroeten waar je de weerstand in je borst moet negeren. Om te settelen voor andermans waarheid om maar niet teveel te zijn. Om geforceerd dankbaar te zijn omdat je weet dat je veel hebt, maar de levensenergie stagneert.
Je bent hier om te leven.
Om zó trouw te worden aan jezelf en je diepste weten, dat je niet langer hoeft te onderhandelen met angst.
Dat je je waarheid uitspreekt, stevig geankerd in jezelf, ook als iemand anders daar iets van vindt.
Dat je werk, relatie, agenda, geld en leven weerspiegelen wie je inmiddels geworden bent.
Dat je niet meer hoeft te trekken, bewijzen of jezelf in allerlei bochten te wringen om het leven te creëren waar je zo naar verlangt.
Je wilt vanuit een dieper weten leiden, zonder steeds externe bevestiging nodig te hebben.
Je wilt jezelf niet meer inhouden. Niet in je werk. Niet in je liefde. Niet in je verlangen. Niet in je leven.
Je wilt dat de wereld beweegt wanneer jij eindelijk doet wat ten diepste klopt.
We gaan voorbij het eindeloos begrijpen van je patronen. Naar de onderliggende dynamieken die nog bepalen hoe je leeft, liefhebt, leidt en creëert.
Niet om je nóg meer aan jezelf te laten werken.
Maar om eindelijk te gaan leven vanuit alles wat je allang weet.
Ongetemd.
Ongeremd.
Vanuit vuur.
Feeling alive.
